Posts by CopyWriter | دکتر گیو شریفی
info@gsharifi.com | تلفن مطب و وقت دهی: ۰۲۱۸۸۶۶۴۹۶۳ | ۰۲۱۸۸۶۶۴۹۶۴ | ۰۹۳۵۳۵۱۶۶۲۴

CopyWriter

/CopyWriter

About CopyWriter

This author has not yet filled in any details.
So far CopyWriter has created 391 blog entries.

آیا سرطان مغز قابل درمان است؟

درمان سرطان مغز

درمان سرطان مغز بستگی به شرایط مختلفی مانند سن بیمار، اندازه و مکان تومور، نوع سلول‌های سرطانی و سلامت جسمانی بیمار دارد. بطور کلی درمان سرطان مغز یک فرآیند بسیار پیچیده است که نیازمند مشارکت و همفکری متخصصان مختلف است. تیم پزشکان متشکل از جراح اعصاب، متخصص غدد، متخصص پرتو درمانی، متخصص تغذیه و فیزیوتراپیست خواهد بود. انتخاب روش درمانی همچنین به فاکتورهای دیگری نظیر میزان اثر تومور بر نقاط حیاتی مغز، متاستاز به سایر نواحی سیستم عصبی مرکزی و عوارض جانبی احتمالی بستگی دارد.

بسیاری از تومورهای مغزی بسیار سریع رشد می‌کنند در حالی که مابقی به آهستگی رشد می‌کنند. برای تومورهایی که در مراحل اولیه رشد هستند، جراحی می‌تواند به تنهایی برای درمان کافی باشد، مخصوصا اگر تمام سلول‌های سرطانی با جراحی خارج شود. با این حال اگر بعد از جراحی همچنان بخشی از سلول‌های سرطانی باقی بمانند می‌توان از گزینه پرتو درمانی و شیمی درمانی استفاده کرد. اما اگر سرطان در مراحل پیشرفته باشد معمولا درمان با جراحی شروع می‌شود و در ادامه از پرتودرمانی و شیمی درمانی استفاده خواهد شد.

نرخ حیات در سرطان مغز بسیار متفاوت است. از جمله مهمترین فاکتورهای اثر گذار در نرخ حیات سرطان مغز، نوع تومور، جایگاه آن و شانس و توانایی خارج کردن یا کوچک کردن اندازه آن، سن بیمار و سایر مشکلات پزشکی است. در صورتی که سرطان مغز از نوع ثانویه باشد، نرخ حیات به منشأ سلول‌های سرطانی و شرایط دیگری وابسته است. باید توجه داشت که درمان سرطان مغز مخصوصا در مراحل پیشرفته همواره ممکن نخواهد بود. اگر روش‌های درمانی برای سرطان مغز اثرگذار نبودند، همچنان می‌توان از این روش‌ها برای کمتر کردن عوارض جانبی سرطان استفاده کرد. اگرچه داشتن تومور سرطانی پیشرفته بسیار استرس‌زا است با این حال بسیار ضروری است که بیمار امکان گفتگوی صریح و صادقانه با پزشک و تیم معالج خود داشته باشد تا احساسات و نگرانی‌های خود را در میان بگذارد. لازم است تیم معالج از تجربه، مهارت و دانش لازم جهت حمایت از بیمار و خانواده وی برخوردار باشد. در صورت ورود سرطان مغز به مرحله پیشرفته معمولا کمتر از 6 ماه فرد زنده خواهد ماند.

با این همه باید توجه داشت که روش‌های درمانی سرطان مغز خود ممکن است عوارض جانبی مختلفی را نیز سبب شوند. این عوارض می‌تواند شامل خستگی، سردرد و سوزش جمجمه ناشی از پرتودرمانی یا آسیب‌های مغزی ناشی از جراحی باشد. شیمی درمانی نیز ممکن است منجر به تهوع و ریزش مو شوند. در صورتی که تومور در مجاورت عصب باشد یا در محل حساسی باشد، جراحی می‌تواند در عملکرد بدن مانند بینایی، گفتار و حرکت، اختلال ایجاد کند.

اگر می‌خواهید در مورد تومورهای شایع مغزی مطالعه کنید روی لینک آن کلیک کنید همچنین می‌توانید برای مشاوره با ما در تماس باشید.

توسط |چهار شنبه, دسامبر 13, 2017|اخبار, بلاگ|بدون دیدگاه

آیا تومور مغزی بدون جراحی درمان می‌شود؟

 

چگونه تومور مغزی درمان می‌شود؟

اگرچه جراحی یکی از رایج‌ترین روش‌های درمان تومور مغزی است اما گزینه‌های درمانی دیگری نیز برای رفع تومور مغزی وجود دارد:

• استروئید: با شنیدن استروئید اکثر افراد فکر می‌کنند که این ترکیبات بوسیله ورزشکاران برای پرورش اندام بکار برده می‌شود. در مورد درمان عوارض تومور مغزی نکته این است که از همان نوع استروئید استفاده نمی‌شود. این دسته از استروئیدها که به بیماران قبل یا بعد از جراحی داده می‌شود کورتواستروئید نام دارد و سبب کاهش تورم مغز می‌شود.
• شیمی درمانی: این روش ممکن است برای درمان تومور مغزی بکار برده شود اما اغلب برای درمان تومورهای بدخیم و بحرانی بکار برده می‌شود. داروهای شیمی درمانی از تقسیم سلولی جلوگیری کرده یا سبب مرگ سلول توموری می‌شوند. داروهای شیمی درمانی می‌توانند از طریق رگ، عضله، پوست و بلع به سیستم گردش خون وارد شده یا مستقیماً در مجاورت تومور تزریق شوند.
• پرتودرمانی: این روش درمانی برای تومورهای مغزی بسیار رایج است. در این روش تابش مستقیم پرتو به سلول تومور باعث کند شدن یا توقف رشد آن می‌شود. این روش می‌تواند به تنهایی یا همراه با شیمی درمانی و جراحی بکار برده شود.
• پرتودرمانی استریو تاکتیک (Stereotactic – SRS): در این روش که مشابه پرتودرمانی است از ابزارهای خاص برای تاباندن پرتو استفاده می‌شود تا سلول‌های سالم اطراف تومور آسیب نبینند. با توجه به اینکه در این روش از پرتوهای بسیار متمرکز استفاده می‌شود به این روش، جراحی با پرتو (radiosurgery) نیز گفته می‌شود. این روش برای درمان تومور مغزی کوچک و تومورهای نخاع، اختلال رگ‌های خونی در مغز، نواحی مشخص اطراف تومور بدخیم و تومورهای کوچک شش و کبد بکار برده می‌شود. این روش با استفاده از دو تکنیک قابل انجام است که عبارتند از:
1) درمان با پروتون: هسته هیدروژن یا پروتون بوسیله سیکلوترون شتابدار شده و سپس به سمت تومور مغزی هدایت می‌شود.
2) ذره درمانی: شبیه درمان با پروتون است اما از ذرات سنگین‌تر برای درمان تومور استفاده می‌کند.
• طب مکمل: بعضی افراد ممکن است علاقه‌مند به استفاده از درمان‌های جایگزین نظیر طب سنتی باشند که در این مورد لازم است اثرگذاری این روش‌ها قبلاً به خوبی مورد بررسی قرار گرفته شود و این کار در مراکز قانونی، مطمئن و تحت نظارت پزشک انجام گیرد.

اگر می‌خواهید در مورد تومور مغزی مادرزادی مطالعه کنید روی لینک آن کلیک کنید همچنین می‌توانید برای مشاوره با ما در تماس باشید.

توسط |سه شنبه, دسامبر 5, 2017|اخبار, بلاگ|بدون دیدگاه

سرطان متاستاتیک مغز چیست؟

سرطان متاستاتیک مغز چیست؟

متاستاز مغز گسترش سلول‌های سرطانی در مغز است. سرطان متاستاتیک مغز شامل دو نوع اولیه و ثانویه است. سرطان متاستاتیک مغز اولیه تومورهایی هستند که از خود سلول‌های مغز منشأ می‌گیرند. این نوع سرطان‌ها بسیار نادر هستند. بر اساس نتایج مطالعات، سرطان متاستاتیک مغز اولیه تنها 10 الی 30 درصد افراد مبتلا به سرطان بدخیم را شامل می‌شود.

در حالی که منشأ سرطان متاستاتیک نوع ثانویه سایر اندام‌های بدن نظیر شش، پستان، کولون، ملانوما و کلیه است. این سلول‌های سرطانی در اثر جدا شدن از محل خود و ورود به جریان خون به مغز رسیده و در آنجا تکثیر می‌یابند. در میان انواع مختلف تومورها، سلول‌های سرطانی شش بیش از سایرین به مغز متاستاز می‌کنند. 25% افراد مبتلا به سرطان شش در طی دوره بیماری دچار این اتفاق می‌شوند.

درصد بیشتری از سلول‌های سرطانی پس از متاستاز به مغز در ناحیه cerebrum گسترش می‌یابند که بزرگترین بخش مغز است. در موارد نادری ممکن است سلول سرطانی به نواحی مخچه یا ساقه مغز گسترش یابد.

عوارض و علائم سرطان متاستاتیک مغز

این عوارض عمدتا به ناحیه رشد تومور بستگی دارند. مهمترین نشانه سردرد است. این دردها می‌تواند ناشی از فشاری باشد که تومور بر مغز اعمال می‌کند یا ناشی از تورم، خونریزی و هیدروسفالی باشد. سایر علائم سرطان متاستاتیک مغز عبارتند از:

  • ضعف یا بی‌حسی در بخش‌هایی از بدن مانند صورت، بازو یا پاها
  • اختلال در حافظه و گیجی
  • تغییر در رفتار و خصوصیات اخلاقی
  • اختلالات در حفظ تعادل و هماهنگی
  • بی‌اختیاری در عملکرد مثانه و روده
  • اختلال در تکلم
  • اختلال در بلعیدن
  • حالت تهوع و استفراغ
  • تشنج

اگر می‌خواهید بدانید کدام سرطان ها منجر به متاستاز مغز می‌شوند روی لینک آن کلیک کنید همچنین می‌توانید برای مشاوره با ما در تماس باشید.

 

توسط |شنبه, دسامبر 2, 2017|اخبار, بلاگ|بدون دیدگاه

پرهیز از چیزهایی که باعث تشنج می‌شود

پیشگیری از تشنج

تشنج می‌تواند به علل مختلفی ایجاد شود که اغلب قابل پیشگیری هستند. یکی از مهمترین دلایل تشنج ابتلا به صرع است. همچنین تب، جراحت‌های مغزی ناشی از تصادف و هر چیز دیگری که الگوی نرمال فعالیت مغز را تغییر دهد می‌تواند سبب تشنج شود. این اتفاق می‌تواند ترسناک باشد مخصوصا زمانی که علت آن نامشخص باشد.

تشنج ناشی از صرع با تغییر عادات روزانه در ارتباط است. از جمله رفتارها یا فاکتورهایی که می‌تواند منجر به این تشنج شود عبارتند از:

  • استرس، نگرانی یا سایر علل عاطفی و روحی
  • مصرف الکل یا مواد مخدر یا پروسه ترک الکل و مخدر
  • تغییر برنامه خواب، احساس خستگی شدید یا کم خوابی شدید
  • مصرف داروهای خاص، تغییر دارویی یا عدم مصرف دوز مناسب داروهای ضد تشنج
  • عواملی که باعث تحریک و تهییج بیش از اندازه حواس شود مانند نور شدید و خیره کننده، مشاهده تلویزیون، بازی‌های کامپیوتری یا کار با کامپیوتر
  • تغییرات هورمونی در زنان مخصوصا در دوره بارداری یا قاعدگی
  • فشارهای فکری برای مثال تمرکز بیش از حد برای حل یک مساله مشکل
  • در مواردی که فرد مبتلا به دیابت باشد، افت شدید قند نیز می‌تواند سبب تشنج شود. لذا کنترل دیابت و مصرف مواد غذایی مناسب می‌تواند به پیشگیری از این نوع تشنج کمک کند.

مصرف ویتامین‌های خاص مانند B6، E و D نیز می‌تواند به کاهش دفعات آن کمک کند. همچنین مصرف غذاها با میزان پروتئین و کربوهیدرات کم که به نام رژیم غذایی ketogenic شناخته می‌شود نیز می‌تواند به کاهش این عارضه کمک کند.

در بسیاری از افراد حدود 20 دقیقه پیش از تشنج علائم و نشانه‌هایی بروز می‌کند مانند استشمام بوی غیر عادی، مشاهده نورهای عجیب یا دید تار. شناخت این نشانه‌ها می‌تواند به کنترل و پیشگیری از تشنج کمک کند.

اگر می‌خواهید در مورد کمک‌های اولیه در افراد مبتلا به تشنج مطالعه کنید روی لینک آن کلیک کنید. همچنین می‌توانید برای مشاوره با ما در تماس باشید.

توسط |چهار شنبه, نوامبر 29, 2017|اخبار, بلاگ|بدون دیدگاه

اصول برخورد با بیماران تشنجی

کارهایی که در برخورد با بیماران تشنجی باید انجام دهید

چنانچه با بیماران تشنجی مواجه شدید اولین قدم حفظ آرامش است. اگرچه به نظر می‌رسد مدت تشنج طولانی است اما در حقیقت معمولا بیشتر از 60 تا 90 ثانیه ادامه نخواهد داشت. هنگام تشنج زمان را نگه دارید. چنانچه بیمار باردار باشد یا اگر تشنج بیش از 5 دقیقه ادامه داشته باشد سریعا با اورژانس تماس گرفته شود. تشنج بطور موقت با کنترل عضلات، حرکات، گفتار، دیدار و غیره تداخل می‌کند. در اثر تشنج کل بدن ممکن است دچار لرزش شدید شود و بیماران تشنجی هوشیاری خود را از دست دهند.
بیماران تشنجی بر حسب شدت تشنج بطور متفاوت تحت تاثیر قرار می‌گیرند. اگرچه ممکن است حضور شما اطراف بیماران تشنجی حین حادثه بی‌فایده بنظر برسد اما می‌توان با رعات نکاتی به این افراد کمک کرد:
• در مرحله اول بیماران تشنجی را از آسیب و جراحت محافظت کنید. اگر خطر افتادن وجود دارد وی را محافظت کرده و به آرامی بیمار را به سطح هموار هدایت کنید. اسباب و وسایلی را که ممکن است در اثر برخورد منجر به جراحت شوند از اطراف بیماران تشنجی دور کنید. چنانچه بیمار دچار تشنج شده باشد و شما سر رسیده‌اید، بیمار را در وضعیتی قرار دهید (به پهلو) که مایعات خروجی از دهان به سمت بیرون جریان یابد تا مانع خفگی شود. اما باید توجه داشت که این کار را بدون اعمال فشار و به آرامی انجام دهید. لباس‌های تنگ را به آرامی باز کنید و زیر سر بیمار بالش قرار دهید.
• در حین تشنج از اعمال هر گونه فشار و نیرو بر بیمار تشنجی پرهیز کنید. از فرو کردن انگشت در دهان بیمار حین تشنج باید پرهیز کرد.
• بیماری که دچار تشنج شده را به زور به سمت پایین نگه ندارید چرا که باعث آسیب به فرد خواهد شد.

کمک رسانی پس از تشنج

• بیمار را از نظر ایجاد جراحت و آسیب چک کنید.
• چنانچه فرد در نفس کشیدن مشکل داشت با احتیاط از انگشت برای تمیز کردن دهانش استفاده کنید. در صورتی که این کار فایده‌ای نداشت با اورژانس تماس بگیرید.
• لباس‌های تنگ را از اطراف گردن باز کنید.
• اطراف بیمار را امن کنید و به وی اجازه استراحت دهید.
• تا زمانی که بیمار تشنجی بطور کامل هوشیار نشده است به وی نوشیدنی یا خوراکی ندهید.
• تا زمان بازگشت هوشیاری کامل در کنار بیمار تشنجی بمانید. اکثر افراد پس از تشنج احساس خواب آلودگی کرده و گیج هستند.

به عنوان کسی که ناظر تشنج بوده مشاهدات شما می‌تواند به تصمیم پزشک جهت انتخاب درمان مناسب کمک کند. لذا سعی کنید در حین برخورد با بیماران تشنجی موارد زیر را یادداشت کرده و بخاطر بسپارید:

• نحوه حرکات بدن فرد بیمار حین تشنج
• مدت زمان تشنج
• نحوه رفتار و حرکات بیمار پیش از آغاز تشنج
• حالت و نحوه عمل بیمار بلافاصله پس از اتمام تشنج
• اینکه آیا در اثر تشنج آسیبی به بیمار وارد شده یا خیر

در موارد زیر بلافاصله با اورژانس تماس بگیرید:

• در اثر تشنج، تنفس بیمار بیش از 30 ثانیه متوقف شود. پس از تماس با اورژانس احیای تنفسی را آغاز کنید.
• تشنج بیش از 5 دقیقه ادامه یابد.
• بیمار باردار باشد.
• بیش از یک حمله تشنجی طی 24 ساعت رخ دهد.
• پس از یک ساعت از اتمام تشنج فرد همچنان بخوبی هوشیار نشده باشد.
• فرد مبتلا به یک اختلال جدید شده باشد مانند اختلال در راه رفتن، صحبت کردن و فکر کردن.
• بیمار دچار تب شود.
• تشنج پس از حادثه یا سردرد شدید ایجاد شود.
• تشنج پس از آسیب دیدگی سر ایجاد شود.
• تشنج در بیمار مبتلا به دیابت. افت شدید قند یا افزایش بیش از حد قند باعث تشنج در افراد دیابتی می‌شود.
• تشنجی که بعد از استشمام دود یا خوردن سم ایجاد شود.
• چنانچه فرد بعد از تشنج احساس درد شدید داشت یا طی 24 ساعت دچار تب گردد.

اگر می‌خواهید در مورد کنترل تشنج با جراحی مغز مطالعه کنید روی لینک آن کلیک کنید. همچنین می‌توانید برای مشاوره با ما در تماس باشید.

توسط |چهار شنبه, نوامبر 22, 2017|اخبار, بلاگ|بدون دیدگاه