انواع تومور مغزی در دو دسته قابل تقسیم‌اند: تومورهایی که از خود مغز منشأ می‌گیرند (تومورهای اولیه) و تومورهایی که از سایر ارگان‌ها نظیر شش و سینه منشأ گرفته و در اثر متاستاز به مغز می‌رسند (تومورهای ثانویه). انواع تومور مغزی در افراد بزرگسال بیشتر از نوع ثانویه هستند. نوع درمان بکار رفته برای این تومورها با تومورهای اولیه متفاوت خواهد بود.

تومورهای اولیه مغز می‌توانند در انواع سلول و بافت‌های مغز و نخاع ایجاد شوند. بعضی از این تومورها ترکیبی از سلول‌های مختلف‌اند.

  • گلیوما: گلیوما عنوان یک تومور خاص نیست، بلکه یک اصطلاح عمومی برای گروهی از تومورهای مغزی است که از سلول‌های گلیال منشأ می‌گیرند. این مجموعه شامل گلیوبلاستوما، آستروسیتوما، الیگودندروگلیوما و اپندیموما است. حدود 30% از انواع تومور مغزی از نوع گلیوما بوده که سرعت رشد بالایی دارند.
  • آستروسیتوما: این تومور از نوعی از سلول‌های گلیال به نام آستروسیت منشأ گرفته و حدود 20% انواع تومور مغزی را شامل می‌شوند. این تومور معمولا بطور گسترده در مغز پخش می‌شوند بطوری که امکان جراحی را به شدت سخت می‌کنند.
  • الیگودندروگلیوما: منشأ این تومورها سلول‌های اولیگودندروسیت بوده و حدود 2% از انواع تومور مغزی را تشکیل می‌دهند. این تومور به آهستگی و در مجاورت سایر بافت‌های مغزی رشد کرده و گاها ممکن است به مایع مغزی – نخاعی پخش شود.
  • اپندیموما: از سلول‌های اپندیمال منشأ گرفته و تنها 2% موارد تومورهای مغزی را شامل می‌شوند. این تومورها بیشتر از سایر تومورهای گلیوما تمایل به گسترش در مایع مغزی – نخاعی داشته اما به خارج از مغز گسترش نمی‌یابند.
  • مننژیوما: این تومور در پرده مننژ ایجاد شده و حدود 30% انواع تومور مغزی اولیه را سبب می‌شود. این تومور مغزی در بزرگسالان بسیار شایع است. ریسک ایجاد این تومور با افزایش سن زیاد شده و در زنان متداول‌تر است. 80 درصد مننژیوما از توع خوش‌خیم بوده که عمدتا با جراحی قابل درمان‌اند و کمتر از 3% آن‌ها به شدت بدخیم و خطرناک هستند. نوع بدخیم به سرعت رشد کرده و در بافت مغزی و استخوانی پیرامون گسترش یافته و معمولا پس از درمان نیز مجددا ایجاد می‌شوند.
  • مدولوبلاستوما: از سلول‌های عصبی منشأ گرفته و به سرعت رشد می‌کند. غالبا به مایع مغزی – نخاعی نفوذ کرده اما با روش‌های جراحی، پرتودرمانی یا شیمی درمانی قابل کنترل هستند. این نوع تومور مغزی در کودکان شایع‌تر است.
  • شوانوما: از سلول‌های شوان منشأ گرفته و حدود 8% تومورهای مغزی را سبب می‌شود. این تومورها اغلب خوش‌خیم هستند. ایجاد این تومور در مجاورت نخاع سبب ضعف، کاهش حس لامسه و اختلالات روده و مثانه می‌شود.
  • کرانیوفارینژیوما: این تومورها که به آهستگی رشد می‌کنند از بافت‌های بالای هیپوفیز منشأ می‌گیرند. این تومورها در اثر فشار بر هیپوفیز و هیپوتالاموس منجر به اختلالات هورمونی می‌شوند. به علت نزدیکی این تومورها به عصب بینایی سبب ایجاد اختلالات بینایی نیز می‌شوند.

از جمله سایر تومورهای رایج که در مجاورت مغز ایجاد می‌شوند عبارتند از:

  • کوردوما: این تومورها در استخوان جمجمه یا در قسمت انتهایی نخاع ایجاد می‌شود. این تومور اگرچه از سیستم عصبی مرکزی منشأ نمی‌گیرد اما می‌تواند به آن آسیب وارد کند.
  • هیپوفیز: از غده هیپوفیز منشأ گرفته و اغلب خوش‌خیم هستند اما در اثر رشد بیش از حد مشکل‌زا شده و به بافت‌های مغزی پیرامون آسیب وارد می‌کنند.

اگر می‌خواهید در مورد مننژیوما مطالعه کنید روی لینک آن کلیک کنید. همچنین می‌توانید برای مشاوره با ما در تماس باشید.