پدر عزیزم از میان ما رفت. دکتر سید علیرضا شریفی استاد جراحی کلیه و مجاری ادرار زحماتی بسیار جهت آموزش پزشکی و ارتقا دانش ارولوژی ایران کشیدند. پدر، پزشکی راستین و دلسوز بود. بسیار از او آموختم. هدیه ای که تا زنده هستم با من است سه مشخصه او بود که جای خالی او را برای من پر میکند و معنی پدر در بخاطر آوردنش برای من است. پدر هرگز حسادت نکرد به هیچ چیز و هیچ کس، پدر هرگز دروغ نگفت و قیمتش را بالاتر از اینکه چیز دیگری باشد میدانست , پدر به همه فرصت داد تا خودشان را نشان دهند و همه کس را بخشید.ارامشی گرانبها داشت . من همیشه به تو افتخار کرده, میکنم و خواهم کرد. سرمایه هایی که به من دادی ارثیه ای بی همتاست که در لحظاتم زندگیشان خواهم کرد. «راستی! نه او نمرده است که من زنده ام هنوز»