مغز انسان یک مرکز فرماندهی پیچیده است که از طریق سیگنالهای الکتریکی دائمی با تمام بخشهای بدن ارتباط برقرار میکند. زمانی که پزشکان نیاز به بررسی دقیق این فعالیتهای الکتریکی دارند، از ابزاری حیاتی به نام نوار مغزی یا الکتروانسفالوگرافی (Electroencephalogram – EEG) استفاده میکنند. طبق تعریف، نوار مغزی تستی است که فعالیت الکتریکی مغز را با استفاده از دیسکهای فلزی کوچک و صافی به نام الکترود (Electrodes) که به پوست سر متصل میشوند، شناسایی و ثبت میکند. سلولهای مغزی شما حتی زمانی که در خواب هستید، از طریق تکانههای الکتریکی با یکدیگر در ارتباط هستند و این فعالیت در آزمایش نوار مغزی به صورت خطوط موجی روی مانیتور ظاهر میشود. این روش تشخیصی غیرتهاجمی، ایمن و بسیار دقیق است که نقش کلیدی در شناسایی اختلالات عصبی، بهویژه صرع و سایر اختلالات تشنجی ایفا میکند. آگاهی از نحوه انجام این تست، آمادگیهای لازم و کاربردهای گسترده آن به بیماران کمک میکند تا با آرامش بیشتری در مسیر تشخیص و درمان گام بردارند. در این مقاله، ما با استناد به استانداردهای جهانی، تمامی جنبههای مربوط به این تکنولوژی ارزشمند تشخیصی را بررسی خواهیم کرد.
مغز ما حاوی میلیاردها نورون (Neurons) است که پیامها را از طریق جریانهای الکتریکی ضعیف جابهجا میکنند. نوار مغزی این جریانها را تقویت کرده و به صورت الگوهای بصری ثبت میکند. دستگاه EEG تفاوت ولتاژ بین دو نقطه از پوست سر را اندازهگیری میکند. این الگوها شامل انواع مختلفی از امواج مغزی هستند:
امواج آلفا (Alpha waves): زمانی که بیدار و در حال استراحت هستید.
امواج بتا (Beta waves): در طول بیداری فعال و تمرکز ذهنی.
امواج تتا و دلتا (Theta and Delta waves): که معمولاً در مراحل مختلف خواب مشاهده میشوند.

نوار مغزی یکی از اصلیترین ابزارها برای تشخیص وضعیتهای پزشکی مرتبط با مغز است. این تست برای تشخیص یا مدیریت موارد زیر استفاده میشود:
صرع و اختلالات تشنجی : شایعترین کاربرد EEG برای تعیین نوع تشنج و محل شروع آن در مغز است.
اختلالات خواب: مانند آپنه خواب (Sleep Apnea) یا نارکولپسی.
انسفالوپاتی (Encephalopathy): شناسایی تغییرات در عملکرد مغز ناشی از بیماریهای سیستمیک یا عفونتها.
تومورهای مغزی : بررسی تأثیر تومور بر فعالیت الکتریکی مغز.
آسیبهای سر : ارزیابی شدت ضربه به مغز .
التهاب مغز (Encephalitis): تشخیص التهابات ویروسی یا ایمنی.
زوال عقل (Dementia): کمک به تمایز بین انواع مختلف اختلالات شناختی.
مرگ مغزی (Brain Death): در موارد کما ، برای تأیید توقف فعالیتهای الکتریکی مغز.
بسته به هدف پزشک، نوار مغزی ممکن است به روشهای مختلفی انجام شود که آنها را به دستههای زیر تقسیم میکنند:
EEG روتین (Routine EEG): معمولاً ۲۰ تا ۳۰ دقیقه طول میکشد و بیمار در حالت استراحت است.
EEG همراه با محرک (Activated EEG): پزشک از بیمار میخواهد نفسهای عمیق بکشد یا به نورهای چشمکزن نگاه کند تا واکنش مغز را بررسی کند.
EEG در خواب (Sleep EEG): زمانی انجام میشود که فرد در حال خواب است (مناسب برای تشخیص اختلالات خواب).
EEG محرومیت از خواب (Sleep-deprived EEG): از بیمار خواسته میشود شب قبل نخوابد، زیرا بیخوابی میتواند فعالیتهای غیرطبیعی مغز را تحریک کند.
EEG پایش طولانیمدت (Ambulatory EEG): دستگاه کوچکی به بیمار متصل میشود تا فعالیت مغزی او را در طول یک یا چند روز در خانه ثبت کند.

برای دستیابی به دقیقترین نتایج، رعایت توصیههای زیر ضروری است:
شستشوی موها: شب قبل یا صبح روز تست، موهای خود را با شامپو بشویید. از نرمکننده، ژل، اسپری یا روغن مو استفاده نکنید، زیرا این مواد چسبیدن الکترودها به پوست سر را دشوار میکنند.
پرهیز از کافئین: حداقل ۸ ساعت قبل از تست، از مصرف مواد حاوی کافئین (مانند قهوه، چای و نوشابه) خودداری کنید، زیرا کافئین مستقیماً بر نتایج تست تأثیر میگذارد.
داروها: لیست تمامی داروهای مصرفی خود را به پزشک بدهید. برخی داروها ممکن است نیاز به قطع موقت داشته باشند.
ناشتا نباشید: سطح پایین قند خون میتواند بر امواج مغزی تأثیر بگذارد، بنابراین یک وعده غذایی سبک قبل از تست میل کنید.
فرآیند انجام نوار مغزی کاملاً بدون درد است. مراحل به شرح زیر است :
تکنیسین ابتدا سر شما را اندازهگیری کرده و نقاط قرارگیری الکترودها را علامتگذاری میکند.
پوست سر در آن نقاط با یک خمیر مخصوص تمیز میشود تا تماس بهتری برقرار شود.
الکترودها با استفاده از یک چسب مخصوص به پوست سر متصل میشوند. گاهی از یک کلاه پلاستیکی حاوی الکترود استفاده میشود.
در طول تست، شما روی یک صندلی راحت یا تخت دراز میکشید و چشمان خود را میبندید.
تکنیسین ممکن است از شما بخواهد کارهای سادهای انجام دهید (مانند باز و بسته کردن چشم یا انجام محاسبات ذهنی).
نوار مغزی یکی از ایمنترین تستهای پزشکی است. این دستگاه هیچ برقی به بدن شما وارد نمیکند و فقط الگوهای الکتریکی خود مغز را ثبت میکند. تنها خطر احتمالی در افرادی که صرع دارند، احتمال تحریک تشنج در طول تست (به دلیل نورهای چشمکزن یا تنفس عمیق) است که در این صورت تیم پزشکی مجرب بلافاصله اقدامات لازم را انجام میدهند.
پس از اتمام تست، نتایج توسط یک متخصص مغز و اعصاب تحلیل میشوند.
نتیجه نرمال (Normal): فعالیت الکتریکی مغز دارای الگوها و فرکانسهای استاندارد متناسب با سن و وضعیت آگاهی بیمار است.
نتیجه غیرنرمال (Abnormal): وجود امواج غیرطبیعی مانند امواج نوکتیز (Spikes) یا افت و خیزهای ناگهانی که میتواند نشاندهنده صرع، ضایعات مغزی، یا اختلالات متابولیک باشد.
نوار مغزی به عنوان یک پنجره تشخیصی به درون فعالیتهای الکتریکی مغز، ابزاری بیبدیل در حوزه نورولوژی (Neurology) مدرن محسوب میشود. این تست با ارائه اطلاعات دقیق از نوسانات امواج مغزی، به پزشکان اجازه میدهد تا با اطمینان بیشتری نسبت به تشخیص بیماریهایی همچون صرع، اختلالات خواب و آسیبهای مغزی اقدام کنند. کلید موفقیت در این آزمایش، رعایت آمادگیهای پیش از تست و همکاری کامل با تکنیسین در طول فرآیند ثبت است. اگرچه شنیدن نام “تست مغزی” ممکن است نگرانکننده به نظر برسد، اما ماهیت غیرتهاجمی و ایمن EEG، آن را به یکی از راحتترین روشهای تشخیصی تبدیل کرده است. در نهایت، تفسیر دقیق این نتایج توسط متخصص میتواند مسیر درمانی شما را روشن کرده و از بروز عوارض جدیتر در آینده جلوگیری کند. اگر دچار علائمی مانند از دست دادن هوشیاری، گیجی ناگهانی یا تشنج شدهاید، انجام یک نوار مغزی دقیق میتواند اولین و مهمترین قدم برای بازگشت به سلامتی باشد.